Er zijn momenten dat ik me nauwelijks boven water kan houden. Mijn lichaam worstelt, mijn gevoeligheid voor energie overweldigt me en ik wil opgeven. Gelukkig duurt dit nooit lang, want ik word steeds herinnerd aan wie mij in de gaten houdt. Mijn kinderen, mijn reden om door te gaan en moedig aanwezig te blijven. Zoals we weten, doen kinderen zelden wat je zegt; ze doen liever wat jij doet. Ik wens dat mijn kinderen opgroeien tot aardige, eerlijke en dappere mensen. Dat betekent dat ik zelf ook zo moet zijn.
We all hebben onze eigen ideeën over wat moed betekent. We verbinden moed vaak met angsteloosheid, wat eigenlijk alleen voor superhelden en superschurken geldt. Maar moed is eigenlijk het vermogen om angst, pijn, gevaar, onzekerheid of uitdagingen het hoofd te bieden ondanks dat je bang of onzeker bent. Het gaat niet over de afwezigheid van angst, maar over de bereidheid om toch in actie te komen. Het draait om voorbij twijfels gaan, ongemak omarmen en doen wat er gedaan moet worden, zelfs als het moeilijk is.
Moed kan vele vormen aannemen. Voor mij ziet moed er zo uit: Nee zeggen als ik weet dat ik dat moet, ook al heeft dat een prijs. Iemand confronteren als dat nodig is, ook al weet ik dat ik waarschijnlijk met spot, minachting en woede te maken krijg. Mijn gedachten uitspreken, mijn behoeften verwoorden en mijn grenzen stellen, ongeacht wat er als gevolg daarvan gebeurt. Weggaan waar liefde niet meer dient, ook al betekent dat dat ik mijn eigen hart breek. Mijn fouten erkennen en sorry zeggen, ook al leidt dat niet tot vergeving. Om hulp vragen als dat nodig is, ook al kan iemand nee zeggen. Dingen proberen die ik nog nooit heb gedaan, ongeacht het risico op falen. Maar het meest moedige wat ik doe, is niet van buitenaf zichtbaar. Het is mezelf openstellen voor alle emoties, niets onderdrukken, verbergen, ontkennen of vermijden. Alles wat er intern gebeurt het hoofd bieden, elk mogelijke ergste scenario doorlopen en alles verwerken dat erop volgt als ik dat doe. Mijn sterfelijkheid het hoofd bieden. De angst dat er iets ergs met mijn kinderen gebeurt het hoofd bieden. Elke staat van terreur en angst het hoofd bieden, in plaats van dat het mij controleert.
Ik heb gemerkt dat mensen met de minste moed vaak hun eigen spullen op anderen uithalen. Want als je jezelf niet aangaat en wat jou heeft gekwetst niet geneest, dan zul je uiteindelijk bloed laten vallen bij mensen die je niet hebben verwond. Dit heb ik van jongs af aan diep begrepen, omringd door mensen die bloeden. Dus leerde ik mezelf moed aan door radicale eerlijkheid en verantwoordelijkheid te omarmen, intern en extern, zodat ik de cyclus van misbruik niet zou voortzetten.
Moed is geen bestemming maar een dagelijkse keuze. Het is kiezen om op te staan als je je gebroken voelt, om te liefhebben als je gekwetst bent, en om te vertrouwen zelfs als angst fluistert dat je dat niet moet doen. Het gaat er niet om onbewogen te zijn door de stormen van het leven, maar om in de regen te staan, nat maar onverzettelijk. Ware moed is niet altijd luid. Soms is het de stille veerkracht om uit bed te komen als je ziel zwaar voelt. Soms is het simpelweg weigeren dat pijn jou definieert.
Dus vraag jezelf af: Waar in je leven roept moed je om vooruit te stappen en de muziek te bespelen, zelfs als het angstaanjagend voelt?
Dit prachtige teken van Astaran ondersteunt je om dapper op te komen zoals je bent en het zal je helpen om te kijken naar wat je tegenhoudt op elke laag en in elke dimensie.
Elke Universal Sign wordt als een geschenk aan de gemeenschap aangeboden. Voel je je gesteund door dit werk? Dan kun je energie teruggeven via een donatie vanuit je hart. De bestanden in hoge resolutie zijn bij elk bedrag inbegrepen, ook bij €0.
Digitale afbeeldingen in hoge resolutie.
We sturen dit pas als we iets te delen hebben. Geen vast schema, en we vullen je inbox niet alleen om contact te houden.
